Showing posts with label rohana weerasinha. Show all posts
Showing posts with label rohana weerasinha. Show all posts

Friday, August 14, 2009

ලඳු ඕවිටි කළල් මතින්

ලඳු ඕවිටි කළල් මතින් සුසුම් ගඟක් ගලනවා
බාධක ගිරි ශිකර මැදින් කුස ගින්දර දිවෙනවා
අළුත් පාර හැදෙනවා

හිරු පායා අපේ හිසට සෙවන ගෙනෙනවා
පොළොව දැවී අපේ පයට සිහිල සදනවා
දූවිලි මඳ පවන් හමා ගිමන් නිවනවා
දෑතේ කරගැට දෙතොලට පවන් සලනවා

අපේ ශ්‍රමය කළුගල් වී බිම වැතිරෙනවා
රන් දහඩිය තාර වෙලා උඩින් ගලනා
මැති උතුමන් නමින් පාරෙ කඩුලු ඇරෙනවා
පාර අයිනෙ අපි හැම දා බලා ඉන්නවා

අසන්න
පද:කුමාරදාස සපුතන්ත්‍රී
නාද සිත්තම්: රෝහණ වීරසිංහ
ගැයුම: එඩ්වඩ් ජයකොඩි

Friday, July 3, 2009

මුතුකුඩ ඉහලන මල් වරුසාවේ

මුතුකුඩ ඉහලන මල් වරුසාවේ
උඩ ඉගිලෙන විට වැහිලේණී
එබී බලා රිය කවුළු දොරින්
යටගිය දවසේ ...දෑස ගියා ඉගිලී

අඳුරු ලලා සෙංකඩගල වැස්සේ
දියදහරා පාටයි දේදුන්නේ
තෙමී තෙමී ආදර මධු වැස්සේ
ගිය දෙදෙනා අද යනවා දෙමංතලේ

රිය ඇතුලේඋණුසුම ඔබට දිදී
නහවයි මා රියසක මඩවතුරේ
නෑ හිත රිදුනේ අදත් එදා සිහිවී
අපේ සබඳකම් නෑ රියසක දන්නේ


පද: ලූෂන් බුලත්සිංහල
නාද සිත්තම්: රෝහණ වීරසිංහ
ගැයුම: රෝහණ වීරසිංහ

ඔබ සවනට

සෙංකඩගල නුවර හතරවට කළුව වපුරා වහින මහ වැස්සේ පියමැන යද්දී ..මා ගත මඩවතුරින් නහවා ඇදී ගිය ඒ රිය කවුළුවෙන් නෙත ගැටුනේ..සදාකාලික කලුවරක මා හදවත තනිකර ගිය ඒ මියුලැසියයි...
එදා ඔබ අතගෙන තෙමි තෙමී ගියදා නම් ..මේ වැස්ස කොතරම් ලස්සනද..ප්‍රේමනීයද...උණුසුම්ද...
අද ඒ උණුසුම ඔබ පමනක් විඳිද්දී ඔය රිය ඇතුලේ.. මඩවතුරින් මා නැහැවුනත් ඔබ ගැන නොවෙමි අමනාප ..ඒ අප පෙර ඇසුර නොදන්නා රියසක හන්දාම නොවේ ප්‍රියාවිය ..මිය නොගිය මා සෙනෙහස නිසාමය..